Wtorek Wydanie nr 31

Sygnatura akt
IX Ka 736/25
Sąd
Sąd Okręgowy w Kielcach
Wydział
IX Wydział Karny Odwoławczy
Rodzaj
Wyrok
Data orzeczenia
22 sierpnia 2025 r.
Rozstrzygnięcie
Orzeczenie zmienione
Opublikowano w portalu
9 stycznia 2026 r.
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sprawy karne
Sąd Okręgowy w Kielcach
© autorzy OpenStreetMap

Sprawy karne

Wyrok w sprawie spowodowania uszczerbku na zdrowiu, Sąd Okręgowy w Kielcach

Rozstrzygnięcie
Orzeczenie zmienione
Sąd
Sąd Okręgowy w Kielcach, IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura
IX Ka 736/25

Treść orzeczenia około 10 minut czytania

Sygn. akt IX Ka 736/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 22 sierpnia 2025 roku

Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący: SSO Andrzej Ślusarczyk

Protokolant: st. sekr. sądowy Ada Pendowska

przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej K.-Zachód w K. I. S.

po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2025 roku

sprawy D. R. ur. (...) w S.,

syna R. i G.

oskarżonego o przestępstwo z art. 207 § 1 kk i art. 157 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk

na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego

od wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach

z dnia 17 marca 2025 roku sygn. akt II K 827/24

I. zmienia zaskarżony wyrok w zakresie punktu V w ten sposób, że przyjmuje, iż orzeczony zakaz kontaktowania się oraz zbliżania nie dotyczy sytuacji i miejsc tj. urzędów administracji, budynków sądowych, które mają bezpośredni związek z toczącymi się między stronami postępowaniami sądowymi;

II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem kosztów sądowych za II instancję.

SSO Andrzej Ślusarczyk

Uzasadnienie

1.CZĘŚĆ WSTĘPNA

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

wyrok Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 17 marca 2025 r sygn . akt II K 827/24

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W całości

Podniesione zarzuty

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

1.Ustalenie faktów w związku z dowodami

przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

1.STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Naruszenia prawa procesowego

Niezasadny

Zeznania pokrzywdzonej A. R. zostały ocenione prawidłowo zgodnie z wymogami art. 7 kpk. Argument jakoby były one niewiarygodne dlatego, że nie korespondują z zeznaniami G. R., K. M., W. R., H. N. dokumentacji fotograficznej, nagrania na płycie CD oraz wyjaśnieniami samego oskarżonego jest chybiony. Wyjaśnienia oskarżonego nie były bowiem wiarygodne zaś wymienieni świadkowie swoimi zeznaniami starali się wesprzeć oskarżonego - i wspierali przyjętą przez niego linię obrony. Podobnie jak oskarżony starali się uczynić z pokrzywdzonej osobę, która jest winna rozkładu małżeństwa i przekonać do tego, że tak naprawdę to ona znęcała się nad oskarżonym. lub że znęcanie miało charakter wzajemny. Wyjaśnienia oskarżonego słusznie zostały uznane za niewiarygodne. Po pierwsze zaprzeczył, aby miał uderzyć żonę pięścią w twarz i spowodować zasinienie pod okiem w sytuacji, w której fakt spowodowania tego zasinienia został prawidłowo udokumentowany opinią lekarską. Zeznania pokrzywdzonej korespondują z treścią tego dowodu. Twierdzenia oskarżonego, z których wynika, że zasinienie to powstało od uderzenia się pokrzywdzonej w drzwi są nie do przyjęcia. Tego rodzaju uszkodzenie widoczne zresztą na zdjęciu nie mogło powstać w okolicznościach przez niego wskazanych. Podobnie rzecz się ma jeśli chodzi o uderzenie pięścią w rękę. Fakt takiego uderzenia także potwierdza opinia lekarska biegłego G. L.. Z zeznań interweniującego policjanta wynikało, że nie widział wówczas u pokrzywdzonej uszkodzeń ciała co wcale nie przekreśla tego, że w wyniku uderzenia faktycznie doszło do powstania sińca. Tego rodzaju uszkodzenie nie powstaje bowiem od razu. Z treści obu opinii biegłego G. L. wynikało jednoznacznie, że stwierdzone przez niego uszkodzenia ciała są charakterystyczne od uderzenia ręką co jak już wcześniej zaznaczono w pełni koresponduje z zeznaniami pokrzywdzonej. Z kolei twierdzenia oskarżonego, że nigdy nie słuchał głośno muzyki jak twierdziła pokrzywdzone są również nieprawdziwe. Przeczą temu fakty podejmowanych w stosunku do niego z tego powodu interwencji policji w dniach 13 kwietnia i 14 kwietnia 2024. ( k. 156 ) Interwencje te były zgłaszane przez sąsiadkę i z treści opisu jednej z nich jednoznacznie wynikało, że to oskarżony zobowiązał się wobec policjantów do ściszenia muzyki. Wyjaśnienia oskarżonego dotyczące tej kwestii świadczą , że odpowiedzialność za głośną muzykę chciał bezpodstawnie przerzucić na żonę. Trudno jest też uznać , aby zdjęcie trzech butelek miały świadczyć o tym, że pokrzywdzona jest osobą nadużywającą alkoholu. Zgodzić się trzeba ze stanowiskiem sądu I instancji, że nie ma na to żadnego dowodu. m Z kolei zeznania świadka H. N. słusznie zostały ocenione jako stronnicze. Faktycznie z korespondencji z komunikatora M. , która ma charakter spontaniczny i bez wpływowy świadek wyrażał zupełnie inną opinię na temat oskarżonego niż na rozprawie,( k. 293 ). Tendencja oskarżonego do manipulacji jest widoczna również na przykładzie próby przekonywania żony do tego, że znaleziona przez nią w mieszkaniu substancja, jest witaminą C a nie narkotykiem. Jeśli chodzi o nagranie zawarte na płycie CD to trzeba przyznać rację sądowi I instancji, że praktycznie nie ma ono wartości dowodowej Tego rodzaju dowód może mieć znaczenie w sytuacji gdy o tym, że jest się nagrywanym nie wie jedna i druga strona określonej sytuacji, w której uczestniczy. Jeżeli osoba nagrywająca chce wykorzystać konkretne nagranie świadczące o zachowaniu drugiej strony w tym przypadku pokrzywdzonej to z reguły sama zachowuje się tak , aby nie można jej zachowaniu niczego zarzucić i kreuje pożądany przez siebie korzystny wizerunek własnego zachowania. Nie ma to nic wspólnego z obiektywizmem. Dlatego taki dowód jak ten uznać trzeba było za nieistotny skoro oskarżony jak widać na nagraniu zachowywał się intencjonalnie i prowokacyjnie starając się wzbudzić u pokrzywdzonej nerwowość.

Zeznania pokrzywdzonej jak wspomniano oceniono z zachowaniem kryteriów wskazanych przez art. 7 kpk. Niejako w uzupełnieniu tej oceny można zwrócić uwagę na to, że poprzednio prowadzona wobec oskarżonego niebieska karta została zamknięta na wniosek samej pokrzywdzonej, kiedy stwierdzono, że zachowanie oskarżonego uległo poprawie. Stwierdzenie tego faktu oparte było właśnie na relacjach pokrzywdzonej. Świadczy to o tym, że nie dążyła do tego, aby bezpodstawnie obarczać oskarżonego odpowiedzialności. Ten dodatkowy argument stanowi kolejną w sprawie okoliczność wskazującą na to, że nie kierowała się ona chęcią dokuczenia oskarżonemu i nie obarczała go faktami , które nie miały miejsca. Podobnie rzecz się ma jeśli chodzi o przyczynę zasinienia pod okiem, którą skrzętnie ukrywała przed koleżankami nie chcąc ujawnić prawdziwych okoliczności w jakich doszło do powstania tego uszkodzenia. Trafnie sąd argumentuje, że świadkowie, których zeznania uznał za wiarygodne widzieli u oskarżonego przejawy złości i agresji wobec pokrzywdzonej nie tylko słownej ale i fizycznej.

Obrońca tworzy własne fakty na użytek apelacji , na podstawie tych dowodów, które sąd uznał za niewiarygodne i tendencyjne. Apelacja w tym zakresie nabiera charakteru polemicznego. Sąd w sposób bezbłędny ocenił zeznania świadków G. R., K. M. (2) , W. R. (2) . Zgodzić się trzeba, że zeznania te są tendencyjne skoro nie widzieli oni żadnych negatywnych zachowań u oskarżonego a jedynie u pokrzywdzonej. Nie tworzą one obiektywnego obrazu relacji małżeńskich między oskarżonym a jego żona. Ich zadaniem było przedstawienie pokrzywdzonej w złym świetle i uczynienia z niej osoby która w ich przekonaniu winna być oskarżona o znęcanie się nad mężem. Ocena ich zenań nie budzi zastrzeżeń sądu odwoławczego.

o zmianę wyroku

Niezasadny

wynikają z pkt 3.1

Błąd w ustaleniach faktycznych

Niezasadny

zarzut ten jest związany z zarzutem naruszenia art. 7 kpk. Jeśli obrońca twierdzi, że błąd miał polegać na nieprzyjęciu przez sąd wzajemnego znęcania to w podtekście jako uzasadnienie tego błędu mogą stanowić przede wszystkim zeznania członków rodziny oskarżonego. Zarzut ten nie wymaga głębszej analizy przez sąd odwoławczy albowiem zeznania świadków, które ewentualnie zarzut ten mogłyby uzasadniać zostały uznane przez sąd I instancji za niewiarygodne. W pkt. 3.1 sąd odwoławczy uznał, że ocena ta jest oceną prawidłową. Słusznie postąpił sąd uznając, że zachowania pokrzywdzonej przejawiające nerwowość a nawet polegające na ubliżaniu miały charakter wyłącznie obronny a to wyklucza wzajemność znęcania.

1.OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

1.ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

Przedmiot i zakres zmiany

zmiana w zakresie pkt V dotycząca sposobu realizowania zakazu kontaktowania i zbliżania dokonana przy uwzględnienie niektórych sytuacji, w których wzajemne kontaktowanie oraz możliwość zbliżania do pokrzywdzonej nie może być zakazana. Chodzi tu głównie o sytuacje związane z toczącym się między stronami innym postępowaniem sądowym.

wskazane powyżej

Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

1.Koszty Procesu

Punkt II wyroku

na koszty procesu składa się opłata od kary 180 zł oraz 20 zł z tytułu ryczałtu za doręczenia wezwań

1.PODPIS

SSO Andrzej Ślusarczyk

Granice zaskarżenia

Dowód: Kolejny numer załącznika
  • Kolejny numer załącznika, k. 1

Podmiot wnoszący apelację

obrońca

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

w całości

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W całości

co do winy

Podniesione zarzuty

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

zmiana

140 dni od wyroku do publikacji

  1. Wyrok 22 sierpnia 2025 r.
  2. Portal: 9 stycznia 2026 r.

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych. Tytuł i streszczenie powstały automatycznie z metryki i sentencji. Orzeczenie może być nieprawomocne.