Lakoniczne uzasadnienie wyroku łącznego nie uzasadniało jego uchylenia

II KS 10/26

2

Wyrokiem łącznym z 28 października 2025 r., sygn. III K 1049/24 Sąd

Rejonowy Lublin - Zachód w Lublinie stosując przepisy obowiązujące w okresie do

dnia 1 lipca 2015 r. do dnia 23 czerwca 2020 r. połączył skazanemu T.Ł. karę łączną

2 lat pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Ełku z 17

września 2021 r., sygn. III K 531/20 oraz karę roku pozbawienia wolności orzeczoną

wyrokiem Sądu Rejonowego Lublin - Zachód w Lublinie z 7 listopada 2023 r.

wydanym w sprawie o sygn. IX K 117/23 i wymierzył karę łączną dwóch lat i sześciu

miesięcy pozbawienia wolności, a w pozostałym zakresie postępowanie umorzył.

Na skutek apelacji obrońcy, wyrokiem z 28 października 2025 r., Sąd

Okręgowy w Lublinie uchylił wyrok Sądu Rejonowego Lublin - Zachód w Lublinie z

26 maja 2025 r., sygn. akt III K 1049/24 i przekazał sprawę do ponownego

rozpoznania.

Skargę na ww. orzeczenie wniósł prokurator i zarzucił rozstrzygnięciu

naruszenie art. 437 § 2 k.p.k. zdanie drugie in fine, polegające na uchyleniu wyroku

sądu I instancji w przedmiocie wydania wyroku łącznego wobec T.Ł. oraz

przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji w

sytuacji, gdy w sprawie nie została spełniona żadna z przesłanek wskazanych w

naruszonym przepisie umożliwiająca wydanie przez sąd odwoławczy wyroku

uchylającego wyrok sądu pierwszej instancji i przekazującego sprawę do ponownego

rozpoznania. Prokurator wniósł o jego uchylenie zaskarżonego wyroku sądu

odwoławczego i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Lublinie do ponownego

rozpoznania.

W odpowiedzi na skargę, obrońca wniósł o jej niezwłoczne rozpoznanie, nie

zgadzając się ze stanowiskiem prokuratora.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Skarga prokuratora okazała się zasadna, co spowodowało konieczność

uchylenia wyroku Sądu Okręgowemu w Lublinie i przekazania sprawy temu Sądowi

do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

Analiza uzasadnienia zaskarżonego wyroku sądu odwoławczego nie

potwierdziła bowiem, aby podstawą wydania orzeczenia kasatoryjnego była

którakolwiek z podstaw wskazanych w art. 437 § 2 k.p.k., w tym powołana jako

II KS 10/26

3

podstawa zaskarżonego rozstrzygnięcia przesłanka konieczności przeprowadzenia

na nowo przewodu w całości.

Zgodnie z art. 539a § 3 k.p.k. skarga od wyroku sądu odwoławczego

uchylającego wyrok sądu pierwszej instancji przekazującego sprawę do ponownego

rozpoznania może być wniesiona wyłącznie z powodu naruszenia art. 437 k.p.k. lub

z powodu uchybień określonych w art. 439 § 1 k.p.k. Kognicja Sądu Najwyższego w

postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi obejmuje badanie czy w danej

sprawie, na etapie postępowania przed sądem pierwszej lub drugiej instancji,

zachodzi bezwzględna przyczyna odwoławcza (art. 439 § 1 k.p.k.) albo czy sąd

odwoławczy zasadnie uznał, że ma miejsce wypadek wskazany w art. 454 k.p.k. czy

też konieczne jest przeprowadzenie na nowo przewodu w całości.

Z analizy pisemnych motywów zaskarżonego orzeczenia wynika, iż podstawą

uchylenia wyroku było uznanie przez sąd odwoławczy, że sąd pierwszej instancji w

sposób błędny uzasadnił rozstrzygnięcie o zastosowaniu przepisów, które aktualnie

nie obowiązują, uznając je za względniejsze dla skazanego. Z treści uzasadnienia w

sposób jasny wynika, że ani kompletność, ani sposób przeprowadzenia dowodów

przez sąd I instalacji, nie budziła wątpliwości sądu odwoławczego. Sąd Okręgowy w

Lublinie zanegował jedynie ich ocenę dokonaną przez sąd I instancji z punktu

widzenia zastosowania ustawy względniejszej dla sprawcy zgodnie z treścią art. 4 §

1 k.k. Sąd ad quem uznał dokonane w tym przedmiocie ustalenia sądu I instancji za

lakoniczne. Pomimo tego, na co trafnie zwrócił uwagę prokurator w wywiedzionej

skardze, nie skorzystał z uregulowanej w art. 449a § 1 k.p.k. instytucji uzupełnienia

uzasadnienia wyroku, która umożliwia zwrócenie przez sąd odwoławczy sprawy w

celu uzupełnienia uzasadnienia w określonej części w sytuacji procesowej, w której

bez uzupełnienia uzasadnienia zaskarżonego wyroku sąd ad quem nie jest w stanie

prawidłowo wypełnić funkcji kontrolnych w odniesieniu do zaskarżonego wyroku.

Reasumując, w okolicznościach rozpoznawanej sprawy brak było podstaw do

przyjęcia, że w sprawie zaistniała przesłanka uchylenia wyroku polegająca na

konieczności przeprowadzenia na nowo przewodu w całości.

Tym samym decyzja sądu odwoławczego o uchyleniu wyroku zaskarżonego

apelacją i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji

pozostawała w oczywistej sprzeczności z dyspozycją art. 437 § 2 zdanie drugie k.p.k.,

II KS 10/26

4

stanowiąc jego rażące naruszenie. Skutkowało to koniecznością eliminacji

zaskarżonego orzeczenia z obrotu prawnego oraz ponownego rozpoznania sprawy

w instancji odwoławczej, z obowiązkiem respektowania zaprezentowanych wyżej

ocen prawnych. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak na wstępie.

Antoni Bojańczyk Małgorzata Bednarek Anna Dziergawka

[WB]

[r.g.]