Sąd Okręgowy oddalił obie apelacje w sporze o wypadek magazyniera z wózkiem widłowym

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 4.12.2025 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi, X Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawie sygn. akt X P 1418/23 z powództwa W. F. (1) przeciwko (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. o zadośćuczynienie i odszkodowanie w związku z wypadkiem przy pracy

1. zasądził od (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. na rzecz W. F. (1) kwotę 22.000 zł tytułem zadośćuczynienia wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 22.03.2023 roku do dnia zapłaty;

2. zasądził od (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. na rzecz W. F. (1) kwotę 7920 zł tytułem odszkodowania wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 22.03.2023 roku do dnia zapłaty;

3. oddalił powództwo w pozostałym zakresie;

4. zasądził od W. F. (1) na rzecz (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. kwotę 1343,52 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty;

5. nakazał pobrać od (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi kwotę 2633,64 zł tytułem zwrot części kosztów sądowych;

6. nie obciążył powoda obowiązkiem zwrotu pozostałej części wydatków, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi;

7. nadał wyrokowi w punkcie 1 rygor natychmiastowej wykonalności do kwoty 3600 zł.

Powyższe orzeczenie zapadło w oparciu o następujące ustalenia faktyczne:

(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G. jest producentem części do urządzeń gospodarstwa domowego. Magazynowanie jest pobocznym efektem procesu produkcji.

Powód W. F. (1) został zatrudniony w (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w G. na czas określony od dnia 25 listopada 2019 roku do dnia 24 listopada 2020 roku w pełnym wymiarze czasu pracy w systemie zmianowym na stanowisku magazyniera. Następnie strony łączyły umowy na czas określony od dnia 5 stycznia 2021 roku do dnia 4 stycznia 2022 roku oraz od 5 stycznia 2022 roku do 4 października 2022 roku.

W dniu 25 listopada 2019 roku powód został zapoznany z informacją o objęciu całego zakładu pracy monitoringiem, z wyjątkiem pomieszczeń sanitarnych, szatni, stołówek i palarni.

Powód jest zaliczony do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności od 1 kwietnia 2010 roku na stałe.

Powód posiada kwalifikacje do obsługi urządzeń transportu bliskiego z zakresem uprawnień: wózki jezdniowe podnośnikowe, w tym specjalizowane: z operatorem podnoszonym wraz z ładunkiem, ze zmiennym wysięgiem.

W dniu 5 stycznia 2021 roku powód odbył wstępne szkolenie w dziedzinie Bezpieczeństwa i Higieny Pracy. W jego ramach powód odbył instruktaż ogólny oraz szkolenie stanowiskowe.

W ramach instruktażu ogólnego tematem szkolenia było:

- istota bezpieczeństwa i higieny pracy,

- zakres obowiązków i uprawnień pracodawcy, pracowników oraz komórek organizacyjnych zakładu pracy i organizacji społecznych w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy,

- odpowiedzialność za naruszenie przepisów lub zasad bezpieczeństwa i higieny pracy,

- zasady poruszania się na terenie zakładu pracy,

- zagrożenia wypadkowe i zagrożenia dla zdrowia występujące w zakładzie i podstawowe środki zapobiegawcze,

- podstawowe zasady bezpieczeństwa i higieny pracy związane z obsługą urządzeń technicznych oraz transportem zakładowym,

- zasady przydziału odzieży roboczej i obuwia roboczego oraz środków ochrony,

- porządek i czystość w miejscu pracy – ich wpływ na zdrowie i bezpieczeństwo pracownika,

- profilaktyczna opieka lekarska – zasady jej sprawowania w odniesieniu do stanowiska instruowanego,

- podstawowe zasady ochrony przeciwpożarowej oraz postępowanie w czasie pożaru,

- postępowanie w razie wypadku, w tym organizacja i zasady udzielania pierwszej pomocy.

Tematem szkolenia stanowiskowego było przygotowanie pracownika do wykonywania określonej pracy z uwzględnieniem:

- omówienia elementów pomieszczenia pracy, w którym ma pracować pracownik, mających wpływ na warunki pracy pracownika (np. oświetlenie ogólne, ogrzewanie, wentylacja, urządzenia techniczne, urządzenie ochronne),

- omówienia elementów stanowiska roboczego, mających wpływ na bezpieczeństwo i higienę pracy (np. pozycja przy pracy, oświetlenie miejscowe, wentylacja miejscowa, urządzenia zabezpieczające ostrzegawcze i sygnalizacyjne, narzędzia, surowce i produkty),

- omówienia przebiegu procesu pracy na stanowisku pracy w nawiązaniu do procesu produkcyjnego (działalności) w całej komórce organizacyjnej i zakładzie pracy,

- omówienia zagrożeń występujących przy określonych czynnościach na stanowisku pracy, wyników oceny ryzyka zawodowego związanego z wykonywaną pracą i sposobów ochrony przed zagrożeniami oraz zasad postępowania w razie wypadku lub awarii,

- przygotowania wyposażenia stanowiska roboczego do wykonywania określonego zadania,

Szkolenie obejmowało pokaz przez instruktora sposobu wykonywania pracy na stanowisku pracy zgodnie z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy, z uwzględnieniem metod bezpiecznego wykonywania poszczególnych czynności i ze szczególnym zwróceniem uwagi na czynności trudne i niebezpieczne. Próbne wykonanie zadania przez pracownika pod kontrolą instruktora. Samodzielna praca pod nadzorem instruktora, omówienie i ocenę przebiegu wykonywania pracy przez pracownika.

W tym samym dniu powód został poinformowany przez specjalistę ds. BHP o ryzyku zawodowym, które wiąże się z wykonywaną pracą na stanowisku magazyniera oraz o zasadach ochrony przed zagrożeniami, zgodnie z art. 226 k.p.

W dniu 19 listopada 2021 roku powód ukończył szkolenie okresowe w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy. Celem szkolenia okresowego była aktualizacja i uzupełnienie wiadomości z zakresu: praw i obowiązków pracodawcy i pracowników w zakresie BHP, zagrożeń na stanowisku pracy, zasad postępowania w razie wypadku przy pracy i w sytuacjach zagrożeń. Szkolenie obejmowało: regulacje prawne z zakresu bezpieczeństwa higieny pracy, zagrożenia czynnikami występującymi w procesach pracy: zagrożenia czynnikami urazowymi, zagrożenia czynnikami chemicznymi, karty charakterystyki środków chemicznych, bezpieczna obsługa maszyn i urządzeń; ręczne prace transportowe: zasady wykonywania ręcznych prac transportowych, przy pomocy sprzętu, praca na wysokości; omówienie niebezpiecznych prac; omówienie ryzyka zawodowego na stanowiskach pracy, ryzyko – czynniki biologiczne. Nadto do zakresu szkolenia stanowiskowego należały okoliczności i przyczyny charakterystycznych dla wykonywanej pracy wypadków przy pracy oraz związana w nim profilaktyka, postępowanie podczas wypadku przy pracy, świadczenia związane z wypadkami przy pracy oraz zasady postępowania powypadkowego w sytuacji zagrożeń (pożar, awaria, katastrofa budowlana, opieka przedmedyczna), ochrona przeciwpożarowa.

Orzeczeniem lekarskim z dnia 13 stycznia 2022 roku stwierdzono, że powód jest zdolny do wykonywania pracy na stanowisku magazyniera. Orzeczenie zostało wydane na okres roku.

Do zakresu obowiązków powoda na stanowisku magazyniera należało:

1) kontrola stanów magazynowych - kontrole ilościowe poszczególnych surowców, półproduktów oraz materiałów opakowaniowych,

2) niezwłoczne zgłaszanie przełożonemu braków na stanie magazynów: surowca, półproduktów oraz opakowań,

3) prowadzenie dokumentacji związanej z magazynami - PZ, WZ, karty magazynów protokół uszkodzonych kartonów/palet i inne wewnętrzne dokumenty magazynowe,

4) segregacja i naprawa palet,

5) odpowiedzialność za prawidłowe rozmieszczenie i składowanie surowca, produktów gotowych oraz odpadów na magazynach,

6) odpowiedzialność za stan czystości magazynów,

7) przestrzeganie procedur i instrukcji Zintegrowanego Systemu Zarządzania, obejmującego jakość, ochronę środowiska i bezpieczeństwo i higienę pracy, funkcjonującego w (...) Sp. z o. o

8) przestrzeganie procedur i instrukcji systemu 5S ,

9) współpraca z poszczególnymi działami w firmie,

10) wykonywanie również innych poleceń przełożonych.

W ramach obowiązków służbowych powód przyjmował dostawy surowca na magazyn, odbierał telefony od kierowców, ustawiał kierowców pod rampami, podpisywał dokumenty, przyjmował towar, drukował etykiety.

Powód pracował w wydzielonym miejscu na terenie magazynu, gdzie znajdował się komputer i drukarka. Było to ogólnodostępne miejsce dla wszystkich pracowników, w tym liderów.

Bezpośrednim przełożonym powoda był W. F. (2).

Magazyn miał dużą powierzchnię – około 10 000 m2. Na jego terenie składowane są regały na dużej wysokości. Pracuje z nim 4-5 pracowników.

Zgodnie z Instrukcją (...)obowiązującą u pozwanego:

1. Na drogach wewnętrznych przedsiębiorstwa obowiązuje ruch prawostronny z jednoczesnym stosowaniem się do znaków drogowych, zasady te obowiązują każdego pracownika oraz inne osoby prowadzące pojazdy, środki transportu.

2. Każde hamowanie lub utrudnianie ruchu pojazdów na drogach stanowi naruszenie niniejszej instrukcji. Dotyczy to wszelkich czynności wykonywanych na placach, drogach oraz umieszczanie przy nich palet, surowców, kontenerów i innych przedmiotów, które w jakikolwiek sposób mogą utrudniać ruch na drodze.

3. Obowiązkowo przestrzegać ograniczeń prędkości obowiązujących na dostosować prędkość na drodze do stanu powierzchni i rodzaju ładunku.

4. Najwyższa dozwolona prędkość pojazdów wynosi:

- na drogach dojazdowych do 30 km/godz. dla pojazdów samochodowych

- na terenie zakładu w obrębie placu manewrowego obowiązuje zakaz poruszania się prędkością większą niż 10 km/godz.

Prędkość wózków akumulatorowych bez ładunku i z ładunkiem:

Pomieszczenia przy ulicy (...):

- na halach produkcyjnych B , C, E, F oraz G i D- części produkcyjno-magazynowej maksymalna prędkość wynosi do 5 km/godz.

- na halach magazynowych A, D, G maksymalna prędkość wynosi do 8 km/godz.

- na halach magazynowych A, G oraz na zewnątrz zakładu dla wózka kabinowego wynosi do 10 km/h

Pomieszczenia w magazynach zewnętrznych:

- na hali magazynowej maksymalna prędkość wynosi do 12 km/godz.

- w bramach, miejscach zwężenia budynków, maszyn, na zakrętach oraz w miejscu niebezpiecznym nie powinna przekraczać 3 km/godz.

5. Zakręty w lewo należy wykonywać łagodnym lukiem o dużym promieniu, możliwie blisko osi jezdni nie wyjeżdżając na lewą połowę jezdni. Zakręty w prawo -łukiem o małym promieniu jak najbliżej chodnika dla pieszych lub skraju drogi.

6. Zamierzoną zmianę kierunku jazdy należy zasygnalizować kierunkowskazem lub ręką co najmniej z wyprzedzeniem 10 m na drogach zewnętrznych i 5 m na drogach wewnętrznych.

7. W miejscach o ograniczonej widoczności kierujący pojazdem jest zobowiązany dawać krótkotrwałe, ostrzegawcze sygnały dźwiękowe oraz zachować szczególną ostrożność.

8. Przy skrzyżowaniu dróg równorzędnych pierwszeństwo przejazdu ma pojazd nadjeżdżający z prawej strony, przy czym napęd i rodzaj pojazdu nie wpływa na prawo pierwszeństwa.

9. Niezależnie od sytuacji i przepisów w ruchu wewnątrzzakładowym prawo pierwszeństwa przysługuje pojazdom Straży Pożarnej, karetkom Pogotowia Ratunkowego, pojazdom Policji.

10. Podczas ruszania z miejsca, kierowca pojazdu powinien upewnić się, czy z tyłu nie nadjeżdża inny pojazd. Następnie zasygnalizować ruszanie z miejsca przez uruchomienie lewego kierunkowskazu lub wyciągnięcia lewej ręki. Sygnał ten w razie potrzeby może być uzupełniony sygnałem dźwiękowym.

11. Niedopuszczalne jest ruszanie i dawanie sygnału tuż przed nadjeżdżającym z tyłu pojazdem.

12. Podczas ruchu pojazdu kierowca musi zawsze patrzeć w kierunku jazdy. Jeżeli widoczność jest utrudniona przez wysoki ładunek, należy go transportować tyłem.

13. Zawracanie pojazdem jest dopuszczalne na jezdniach dla ruchu dwukierunkowego tylko wówczas gdy nie powoduje to utrudnień innym pojazdom.

14. Zawracanie na jezdni dla ruchu jednokierunkowego jest niedopuszczalne.

15. Podczas cofania pojazdu należy sprawdzić, czy droga z tylu jest wolna, a następie obserwować ją przez cały czas trwania ruchu wstecz.

16. Cofając samochodem w bramę do wnętrza hali po upewnieniu się, że droga jest wolna, należy włączyć światła awaryjne i po podaniu trzykrotnym sygnału klaksonem ruszyć obserwując drogę jazdy przez czas trwania ruchu wstecz.

17. Wyprzedzanie pojazdu jadącego po tej samej stronie jezdni i w tym samym kierunku, powinno być wykonywane zawsze z lewej strony.

18. Na terenie całego przedsiębiorstwa obowiązuje zakaz wyprzedzania pojazdów samochodowych przez wózki widłowe.

Transport wózków jezdniowych podnośnikowych oraz ręcznych wózków paletowych i podnośnikowych.

1. Operator wózka widłowego ma bezwzględne pierwszeństwo na terenie zakładu ze względu na ograniczone pola widzenia (elementy konstrukcyjne wózka oraz przewożony ładunek ), określoną drogę hamowania, ciężar i hałas.

2. Operator wózka może poruszać się na hali produkcyjnej i magazynowej tylko po wyznaczonych drogach transportowych.

3. Operator wózka widłowego podczas przejazdu drogą transportową przez produkcję, magazyn musi zachować należytą ostrożność a w sytuacjach szczególnych, potencjalnie wypadkowych ma obowiązek zwolnić lub zatrzymać się.

4. W przypadku włączania się do ruchu osoby transportującej towar ręcznym wózkiem paletowym lub wózkiem podnośnikowym, operator wózka widłowego ma obowiązek zatrzymać wózek, pozwalając na wykonanie manewrów innego wózka transportowego.

5. Podczas jazdy obowiązuje kategoryczny zakaz rozmowy przez telefon, słuchanie muzyki przez słuchawki, jazdy bez trzymania kierownicy oraz wychylania się poza obrys wózka.

6. Operator wózka dojeżdżając do przejścia dla pieszych powinien zachować szczególną ostrożność i zmniejszyć prędkość. Powinien wymienić kontakt wzrokowy z pieszym, żeby była pewność, że wiedzą wzajemnie o swojej obecności na drodze.

7. Każdy wyjazd i wjazd wózka na halę, przejazd przez skrzyżowanie i miejsca z ograniczoną widocznością powinien odbywać się przy zmniejszonej prędkości , powinien być poprzedzony sygnałem dźwiękowym wózka.

8. Niedopuszczalne jest pokonywanie zakrętów bez zredukowania prędkości.

9. Zakaz pracy wózkiem wysokiego składowania na całym obszarze zakładu z wyjątkiem hali A,D,G.

10. Na wózku widłowym podczas pracy może przebywać tylko jeden operator.

Postój.

Ze względu na bezpieczeństwo osób biorących udział w wewnątrzzakładowym ruchu pojazdów oraz pieszych należy przestrzegać następujących zaleceń:

- nie zatrzymywać pojazdu na środku drogi,

- nie zatrzymywać pojazdu na skrzyżowaniu dróg,

- nie zatrzymywać pojazdu w miejscach niewidocznych dla nadjeżdżających,

- nie zatrzymywać pojazdu w miejscach utrudniających wyjazd lub ograniczający widoczność przy wjazdach i wyjazdach z hal, ramp rozładunkowych,

- nie zatrzymywać pojazdu na przejściach i pasach dla pieszych.

Zabrania się pozostawiania wózka widłowego oraz innych pojazdów z kluczykiem w stacyjce w celu uniemożliwienia osobom postronnym jego uruchomienia.

Zasady ruchu pieszego:

1. Drogi wewnętrzne w zakładzie winny być oznakowane pasami koloru żółtego.

2. Pieszy po terenie przedsiębiorstwa porusza się po wyznaczonych drogach i pasach dla ruchu pieszego.

3. Pierwszeństwo na drodze transportowej ma zawsze operator wózka.

4. Pieszy i operator wózka widłowego powinni wymienić kontakt wzrokowy, żeby była pewność że wiedzą wzajemnie o swojej obecności na drodze.

5. Każde wejście pieszego na drogę transportową odbywa się z zachowaniem zasad bezpieczeństwa ruchu i szczególnej ostrożności.

6. Niedozwolone jest nagłe wtargnięcie pieszego na drogę transportową.

7. Piesi przy schodzeniu i wchodzeniu mają bezwzględny obowiązek trzymać się poręczy.

8. Na schodach i pochylniach obowiązuje bezwzględny zakaz wbiegania i zbiegania.

9. Zabrania się zastawiania dróg transportowych oraz powierzchni oznaczonych zakreskowanym polem, w szczególności dostępu do sprzętu przeciwpożarowego i wyjść ewakuacyjnych.

10. Pieszy podczas przechodzenia przez plac, po którym manewrują pojazdy, musi zachować szczególną ostrożność, winien poruszać się po wyznaczonych pasach.

11. Na placu manewrowym niedozwolony jest ruch pieszy, za wyjątkiem kierowców samochodów, które na placu manewrowym oczekują na rozładunek załadunek, pracowników logistyki lub innych osób, których obecność na placu wynika z zakresu uprawnień lub obowiązku pracownika.

12. Osoby nie będące pracownikami zakładu mają zakaz poruszania się po terenie hali produkcyjnej i hal magazynowych bez zezwolenia przez osobę upoważnioną.

13. Pieszy poruszający się po drogach jest obowiązany nie wchodzić na jezdnię bezpośrednio przed nadjeżdżającym pojazdem oraz spoza pojazdu lub innej przeszkody ograniczającej widoczność.

14. Przed wejściem na pasy i drogi transportowe upewnić się, czy nie nadjeżdżają pojazdy, wózki widłowe, zachowując szczególną ostrożność.

15. Zabrania się samowolnego i bezzasadnego wychodzenia na inne działy, w których pracownik nie jest zatrudniony.

16. Pieszy transportujący towar ręcznym wózkiem paletowymi lub ręcznym wózkiem podnośnikowym przed wejściem na drogę transportową ma obowiązek upewnić się, że może włączyć się do ruchu, nie stwarzając zagrożenia w ruchu transportowym.

17. Pieszy transportujący towar ręcznym wózkiem paletowym w przypadku pojawienia się zagrożenia uderzeniem przez jadący wózek podnośnikowy musi puścić wózek ręczny i natychmiast uciec w bezpieczne miejsce nie znajdujące się na drodze wózka podnośnikowego.

Instrukcja (...) była aktualizowana w grudniu 2021 roku, zmiany były nieznaczne. W poprzednich wersjach Instrukcji, od chwili jej powstania, zawsze istniała zasada pierwszeństwa wózka widłowego przed pieszymi.

O zasadach poruszania się pieszych na drodze transportowej oraz pierwszeństwie wózków widłowych, pracownicy są informowani przy przyjęciu do pracy.

Podczas wszystkich szkoleń pracowników (wstępnych oraz okresowych) są omawiane kwestie poruszania się po magazynie, kwestie bezpieczeństwa. Zwracana jest uwaga o zachowanie szczególnej ostrożności na poruszające się środki transportu.

Powód miał telefon służbowy. Podczas prowadzenia rozmów, przemieszczał się po hali na przykład w celu sprawdzenia stanu magazynowego towaru.

W magazynie, w którym doszło do wypadku, nie ma wyznaczonych przejść dla pieszych, zostały w nim wyznaczone tylko drogi transportowe.

Brak wyznaczonych dróg dla pieszych w magazynie wynika z faktu, że w magazynie nie ma dużej ilości pracowników, którzy składają się z wózkowych, kierownika oraz stanowiska powoda przyjmującego dostawy. Z kolei w fabryce znajdującej się w siedzibie spółki również poruszają się wózki widłowe i jest tam ruch pieszych – pracowników fabryki. W fabryce są wyznaczone drogi dla pieszych i wózków oraz przejścia dla pieszych.

W dniu 11 lipca 2022 roku powód miał pracować w godzinach od 8:00 do 16:00. Rozpoczął pracę o godz. 8 w magazynie przy ul. (...). Powód od rana spisywał stan ramek polakierowanych B.. Tego dnia na teren magazynu przyjechał nowy pracownik Z. E.. Powód oprowadził Z. E. po magazynie, opowiedział o przyjęciach z zewnątrz na magazynie.

W pewnym momencie około godziny 10:45 powód otrzymał telefon od W. O. – pracownika działu zakupów w sprawie dotyczącej rozładunku towarów. Powód odebrał telefon, kierując się w stronę bramy wyjazdowej.

W tym momencie pracownik R. K. kierujący wózkiem widłowym nadjechał z prawej strony z zamiarem skrętu w prawo. R. K. jechał przodem wózka, pomimo że z przodu był umieszczony ładunek, który ograniczał widoczność kierującego. Stojący nieopodal Z. E. widząc powoda kierującego się w stronę bramy wyjściowej dał znać operatorowi wózka widłowego znak podniesionego kciuka, oznaczający, że może przejechać. W tym momencie powód zawrócił i skierował się bezpośrednio na drogę transportową. Z. E. widząc, iż powód kieruje się wprost pod koła wózka widłowego podniósł rękę i krzyknął „uważaj”. Wtedy ładunek skrzynek plastikowych znajdujących się na widłach wózka uderzył powoda w prawą nogę, skutkiem czego upadł na lewą nogę.

Powód poczuł silny ból w lewej nodze i nie mógł się ruszać.

Wózek nie jechał bardzo szybko. Był to wózek czołowy marki E. (...)-20. Ten model wózka nie posiada sygnału dźwiękowego, zbliżając się do przeszkody. Wózek pracuje cicho.

Wózek widłowy kierowany przez R. K. był sprawny technicznie. Wózek był wypożyczony z firmy (...); ostatnie badanie techniczne został przeprowadzone przez pracownika Urzędu Dozoru Technicznego w dniu 17 stycznia 2022 roku – wynik badania pozytywny; termin następnego badania został wyznaczony na styczeń 2023 roku. Operator nie zgłaszał tego dnia żadnych problemów w obsłudze wózka. Operator wózka posiadał aktualne badania lekarskie, szkolenia z zakresu BHP oraz wymagane uprawnienia do prowadzenia wózka.

W dniu zdarzenia widoczność w magazynie była dobra.

Z. E. zadzwonił do kierownika magazynu, który natychmiast przyjechał i wezwał pogotowie, okrył powoda folią termiczną i nakazał powodowi, aby się nie ruszał. Kierownik zabezpieczył miejsce zdarzenia, odgrodził wózek taśmą i zablokował go przed dalszą eksploatacją.

Powód został przewieziony przez Zespół (...) do Wojewódzkiego Wielospecjalistycznego (...)im. M. Kopernika w (...).

Na miejsce zdarzenie przyjechali funkcjonariusze Policji i przedstawicielka Państwowej Inspekcji Pracy, którzy spisali na okoliczność wypadku protokół i przesłuchali operatora wózka R. K..

Powód przebywał na Oddziale(...)

Wojewódzkiego (...) w G. w okresie od 11 do 14 lipca 2022 roku. U powoda rozpoznano złamanie przezkrętarzowe kości udowej lewej. Został operowany w dniu przyjęcia – zamknięta repozycja i stabilizacja wewnętrzna Z. (...). Prowadzono rehabilitację. Chorego wypisano do domu w stanie ogólnym i miejscowym dobrym.

Po wypisie ze szpitala powód przebywał w domu i przez okres kilku miesięcy leżał w łóżku. Z trudnością mógł się poruszać i starał się nie wstawać. Następnie w okresie około 1 miesiąca powód poruszał się o balkoniku, a później o kulach.

Po powrocie do domu po operacji, przez pierwsze 2 tygodnie powodem opiekowała się żona. W tym czasie przebywała na urlopie. Żona po powrocie do pracy opiekowała się powodem na zmianę z córką.

Żona podawała powodowi jedzenie, picie, kaczkę, przemywała opatrunki, szwy. Wykonywała wszystkie czynności, których powód sam nie był w stanie. Gdy żona wróciła do pracy, szykowała powodowi wszystko, aby miał w zasięgu ręki. Gdy powód zaczął samodzielnie wstawać z łóżka, pomoc żony zmniejszyła się.

Zespół powypadkowy w składzie (...) i S. K. dokonał w dniach od 11 do 22 lipca 2022 roku ustaleń dotyczących okoliczności i przyczyn wypadku.

Zespół powypadkowy w protokole nr (...) r. ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy uznał zdarzenie z dnia 11 lipca 2022 roku za wypadek przy pracy.

Zespół powypadkowy rozpatrując okoliczności i przyczyny, uznał iż do wypadku przyczyniło się obopólne niewłaściwe zachowanie operatora wózka i poszkodowanego:

- stwierdzono naruszenie przez operatora wózka nie przestrzegania zapisu pkt. 6 – przy przewozach dużych ładunków uniemożliwiających widoczność przy jeździe do przodu, należy poruszać się tyłem i pkt 25 – podczas jazdy zawsze patrzeć w kierunku jazdy, a jeżeli widoczność jest utrudniona przez wysoki ładunek transportować go jadąc tyłem i obserwować trasę,

- poszkodowany nie zachował należytej ostrożności podczas poruszania się po magazynie (prowadził służbową rozmowę idąc, powinien stać, nie poruszać się, rozmowa rozproszyła jego uwagę i zdolność postrzegania niebezpieczeństwa),

- stwierdzono naruszenie nie przestrzegania zapisów instrukcji IN-BHP – 118 – instrukcja transportu wewnątrzzakładowego w zakresie zapisu pkt 14 – każde wejście pieszego na drogę transportową odbywa się z zachowaniem zasad bezpieczeństwa ruchu i szczególnej ostrożności,

- zespół powypadkowy nie stwierdził jakichkolwiek znamion winy umyślnej,

- sprawność wózka, jego stan faktyczny nie miał wpływu na zaistnienie wypadku,

- na zaistnienie wypadku miał wpływ czynnik ludzki.

W dniu 4 października 2022 roku doszło do rozwiązania umowy o pracę z powodu upływu czasu na jaki została zawarta.

Powód wrócił do pracy u pozwanego w styczniu 2023 roku. Został zatrudniony w pozwanej spółce na okres próbny na stanowisku specjalisty ds. przyjęcia dostaw. W dniu 29 kwietnia 2023 roku doszło do rozwiązania umowy o pracę z powodu upływu czasu na jaki została zawarta.

Orzeczeniem lekarskim z dnia 16 stycznia 2023 roku stwierdzono, że powód jest zdolny do wykonywania pracy na stanowisku specjalisty ds. przyjęcia towaru. Orzeczenie zostało wydane na okres dwóch lat.

Zmiana stanowiska nie zmieniła zakresu obowiązków powoda.

W piśmie z dnia 14 marca 2023 roku pracodawca skierował powoda na badanie lekarskie w celu ustalenia uszczerbku na zdrowiu oraz w przypadku jego stwierdzenia przez Lekarza Orzecznika ZUS, wypłacenie mu jednorazowego odszkodowania z tytułu stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu z tytułu wypadku przy pracy.

Orzeczeniem Lekarza Orzecznika ZUS z dnia 9 maja 2023 roku ustalono 10% stałego uszczerbku na zdrowiu spowodowanego skutkami wypadku przy pracy z dnia 11 lipca 2022 roku z pozycji tabeli 145a w związku z upośledzeniem funkcji lewej kończyny dolnej po przebytym złamaniu przezkrętarzowym kości udowej leczonym operacyjnie.

Decyzją z dnia 25 maja 2023 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w G. przyznał powodowi jednorazowe odszkodowanie z tytułu stałego uszczerbku na zdrowiu będącego następstwem wypadku przy pracy w dniu 11 lipca 2022 roku w wysokości 12 690 zł.

Pismem z dnia 15 marca 2023 roku, skierowanym do pracodawcy powód wniósł o zapłatę na jego rzecz zadośćuczynienia w kwocie 100 000 złotych oraz odszkodowania za koszty leczenia, dojazdy do placówek i opieki osób trzecich w kwocie 30 000 złotych. Pismo zostało doręczone pracodawcy w dniu 21 marca 2023 roku.

W piśmie z dnia 28 marca 2023 roku pracodawca poinformował powoda o zawiadomieniu o zgłoszeniu szkody ubezpieczyciela (...), z którym w dacie zdarzenia pozwana miała zawartą umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilne – polisa nr (...) celem przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego.

(...) SE postanowiła uznać odpowiedzialność cywilną ubezpieczonego za wypadek z dnia (...) roku, jakiemu uległ powód, w ciężar polisy ubezpieczenia OC nr (...) i wypłacić zadośćuczynienie i odszkodowanie w łącznej wysokości 10 586 zł (w tym 7310 zł tytułem zadośćuczynienia i 3276 zł tytułem odszkodowania). Ubezpieczyciel uznał, że powód przyczynił się do zaistnienia wypadku w 50%.

Z punktu widzenia ortopedycznego powód w wypadku z dnia 11 lipca 2022 roku doznał złamania przezkrętarzowego lewej kości udowej. Jest to ciężki uraz kostny, wymagający z reguły leczenia operacyjnego i długotrwałej rehabilitacji, z dużą częstością i różnorodnością możliwych powikłań. Powód dzięki szybkiemu i nowoczesnemu zespoleniu złamania odzyskał po 6 miesiącach dobrą sprawność kończyny. Nie powrócił jednak do stanu sprzed wypadku. Wydolność chodu jest istotnie ograniczona.

Z punktu widzenia schorzeń narządu ruchu trwały uszczerbek na zdrowiu powoda wynosi 15% wg. pozycji 145A rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 18 grudnia 2002 roku. U powoda stwierdza się obecnie w badaniu tylko niewielką deformację w postaci uwypuklenia kości w miejscu wprowadzenia wkrętów i niewielkie ograniczenie ruchomości stawu biodrowego, z czynnościowym przykurczem odwiedzeniowym, skutkującym pozornym wydłużeniem kończyny. Przykurcz utrwalił się w okresie zrastania się złamania. Wydłużenie odczuwane przez powoda i skłaniające go do noszenia wkładki w bucie po stronie przeciwnej nie wynika z faktycznego wydłużenia kości, ale z przymusowego unoszenia biodra po drugiej stronie z powodu przykurczu.

W przyszłości uszczerbek powoda może się zwiększyć. Prawdopodobny jest dalszy rozwój zmian zwyrodnieniowych stawu biodrowego. Jest to częste powikłanie i u powoda istnieją już pierwsze zmiany radiologiczne. Dolegliwości, które powód odczuwa od października 2023 roku są prawdopodobnie spowodowane tym powikłaniem. Powód może wymagać w przyszłości implantacji endoprotezy stawu biodrowego, jednak nie można przewidzieć czy nastąpi to szybko, np. w ciągu roku, czy w dłuższym okresie czasu. W razie martwicy głowy kości udowej pogorszenie może być szybkie i poważne.

Cierpienia powoda były bardzo silne w dniu wypadku. Złamanie kości jest ciężkim urazem, powodującym silny ból i uniemożliwiającym podniesienie się bądź wykonanie jakiegokolwiek ruchu złamaną nogą. W szpitalu powód przebył poważny zabieg operacyjny. Na drugi dzień dolegliwości były mniejsze, łagodzone w szpitalu przez środki przeciwbólowe. Następnie w okresie gojenia złamania, do 3 miesięcy, bóle stopniowo ustępowały. Bólom towarzyszyły cierpienia w postaci przymusowego unieruchomienia w łóżku, praktycznie stałego, z wyjątkiem poruszania się po mieszkaniu dla celów higienicznych. Powód musiał też przez 40 dni wykonywać sobie podskórne iniekcje leku przeciwzakrzepowego. Przez następne 3 miesiące ograniczenia w życiu powoda stopniowo zmniejszały się. Stopniowo odstawiał kule, zwiększał zakres poruszania się i po 6 miesiącach mógł powrócić do pracy.

Pomoc innych osób była konieczna przez okres 3 miesięcy we wszelkich czynnościach codziennych średnio przez 4 godziny dziennie. Powód nie poniósł kosztów leczenia.

Rokowanie na przyszłość jest niepewne. Prawdopodobny jest rozwój zmian zwyrodnieniowych stawu biodrowego i konieczność powtórnego leczenia operacyjnego – implantacji endoprotezy tego stawu.

Z punktu widzenia chirurgii plastycznej u powoda stwierdza się pooperacyjną bliznę lewego biodra. Stały uszczerbek na zdrowiu będący wynikiem istniejących zniekształceń bliznowatych biodra wynosi 1% według punktu 149 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 roku (uszkodzenie skóry, mięśni, ścięgien uda w zależności od zaburzeń funkcji 5-20%). Uszczerbek stwierdzono poniżej dolnej granicy, ponieważ blizna nie powoduje zaburzeń czynnościowych, a jedynie bardzo niewielkie oszpecenie. Blizna jest nieduża, w miejscu nieeksponowanym (prawie zawsze zasłoniętym), w kolorze zbliżonym do skóry zdrowej.

Powód nie stosował żadnych preparatów w celu pielęgnacji blizny pooperacyjnej. Proces gojenia się rany i dojrzewania blizny przebiegał prawidłowo, a więc leczenie nie było konieczne. Obecnie blizna jest utrwalona – od wypadku minęły ponad 2 lata – nie wymaga ona ani leczenia ani specjalnej pielęgnacji. Nie jest możliwe całkowite usunięcie istniejących blizn ani w drodze operacji plastycznej ani poprzez leczenie zachowawcze. Wygląd blizny nie zmieni się i z upływem czasu. Brak również możliwości uzyskania istotnej poprawy wyglądu tej blizny leczeniem operacyjnym lub zachowawczym.

Z punktu widzenia rehabilitacji medycznej w dniu 11 lipca 2022 roku powód doznał złamania przekrętarzowego lewej kości udowej. Z tego powodu trwały uszczerbek na zdrowiu wynosi 15% według pozycji 145a „inne następstwa uszkodzeń stawu biodrowego (zwichnięć, złamań bliższej nasady kości udowej, złamań szyjki, złamań przezkrętarzowych i podkrętarzowych, złamań krętarzy itp.) – w zależności od zakresu ruchów przemieszczeń, skrócenia, zniekształceń i różnego rodzaju zmian wtórnych oraz dolegliwości subiektywnych: ze zmianami miernego stopnia zakres 5-20%”.

Skutkiem złamania przezkrętarzowego lewej kości udowej jest ograniczenie ruchów lewego stawu biodrowego, nierówna długość kończyn (różnica 3 cm), bóle lewego biodra, upośledzenie chodzenia (skrócenie dystansu, upośledzenie chodzenia po stopniach, utykanie).

Uraz jakiego doznał powód wiązał się z bólem oraz ograniczeniem sprawności powoda. W pierwszych 7 tygodniach cierpienia fizyczne były duże, wynikały z bólu pourazowego i wiązały się z leczeniem operacyjnym oraz niesprawnością powoda. Przez kolejne 4 miesiące cierpienia fizyczne były umiarkowane. Po tym okresie zmniejszały się do lekkich i na tym poziomie utrzymują się nadal.

Wypadek spowodował ograniczenia w życiu codziennym powoda. Z powodu skutków wypadku ograniczenia dotyczyły czynności samoobsługi, prowadzenia gospodarstwa domowego oraz powód był czasowo niezdolny do pracy. Ograniczenia wynikały z bólu, z ograniczenia ruchów kończyny dolnej, z ograniczeń w pionizacji i chodzeniu.

Powód wymagał pomocy osób trzecich w samoobsłudze i czynnościach codziennych koniecznych do zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych.

Przez 7 tygodni po wypadku powód wymagał pomocy osób trzecich w wymiarze średnio 6 godzin dziennie. Powód był leżący, potrzebował całkowitej pomocy w samoobsłudze jak podanie posiłków, toaleta codzienna, mycie całego ciała, zmiana ubrań, pomoc w czynnościach fizjologicznych oraz całkowicie w pracach związanych z prowadzeniem gospodarstwa domowego (zakupy, przygotowanie co najmniej 3 posiłków w tym jednego ciepłego, przygotowanie ubrań, prace porządkowe), w organizacji i realizacji leczenia.

Przez kolejne 8 tygodni po wypadku powód wymagał pomocy osób trzecich nadal w wymiarze średnio 5 godziny dziennie. Powód mógł stawać i chodzić o balkoniku, potrzebował częściowej pomocy w samoobsłudze jak toaleta codzienna, mycie całego ciała, zmiana ubrań, pomoc w czynnościach fizjologicznych oraz całkowicie w pracach związanych z prowadzeniem gospodarstwa domowego (zakupy, przygotowanie co najmniej 3 posiłków w tym jednego ciepłego, przygotowanie ubrań, prace porządkowe), w organizacji i realizacji leczenia.

Przez kolejne 6 tygodni powód wymagał pomocy osób trzecich wymiarze 4 godzin dziennie. Powód mógł stawać i chodzić o balkoniku, poprawiła się sprawności ruchowa operowanej kończyny, potrzebował częściowej pomocy w samoobsłudze jak mycie całego ciała, zmiana ubrań, oraz całkowicie w pracach związanych z prowadzeniem gospodarstwa domowego (zakupy, przygotowanie co najmniej 3 posiłków w tym jednego ciepłego, przygotowanie ubrań, prace porządkowe), w organizacji i realizacji leczenia.

Przez kolejne 4 tygodnie powód wymagał pomocy osób trzecich w wymiarze 2 godzin dziennie. Potrzebował częściowej pomocy w pracach związanych z prowadzeniem gospodarstwa domowego (zakupy, przygotowanie co najmniej 3 posiłków w tym jednego ciepłego, przygotowanie ubrań, prace porządkowe), organizacji i realizacji leczenia.

Po tym okresie i obecnie powód jest samodzielny w samoobsłudze i czynności codziennych koniecznych do zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych.

W okresie hospitalizacji opiekę zapewniali pracownicy szpitala.

W pierwszym okresie po wypadku powód usprawniał się we własnym zakresie według instrukcji od ortopedy. W 2023 roku powód był rehabilitowany w ramach NFZ, nie ponosił kosztów rehabilitacji. Uzasadnione są koszty zakupu leków zalecanych przez ortopedę.

Leczenie powoda jest zakończone. Za datę zakończenia leczenia należy przyjąć datę usunięcia zespolenia tj. 23 października 2024 roku.

Z punktu widzenia specjalności biegłej wskazane jest stosowanie wyrównania różnicy długości kończyn (wkładka do buta) oraz wykonywanie ćwiczeń celem utrzymania obecnej sprawności. Wskazania do rehabilitacji są względne, ponieważ stan funkcjonalny nie rokuje poprawy. W celu utrzymania uzyskanych zakresów ruchów biodra oraz zapobieganiu zanikom mięśni wskazana jest rehabilitacja 2x w roku po 10 dni zabiegowych, która może być realizowana w trybie planowym nawet przy uwzględnieniu kolejek NFZ.

Rokowania nie są dobre. Z uwagi na nierówną długość kończyn i ograniczenia ruchów biodra w przyszłości mogą wcześniej wystąpić zmiany zwyrodnieniowo-przeciążeniowe obu bioder oraz kręgosłupa lędźwiowo- krzyżowego, skutkujące pogorszeniem sprawności powoda.

Z psychiatrycznego punktu widzenia u powoda stwierdzono wystąpienie zaburzeń adaptacyjnych z utrzymującymi się wspomnieniami zdarzenia, lękiem, zaburzeniami snu jako następstwo zdarzenia z dnia 11 lipca 2022 roku. Uszczerbek na zdrowiu ma charakter długotrwały i wynosi 5% - punkt 10a rozporządzenia Ministra Zdrowia i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 roku. Cierpienie psychiczne miało charakter umiarkowany przez 5-6 miesięcy, następnie zmniejszyło się do lekkiego. Z powodu ww. zaburzeń powód nie podjął leczenia psychiatrycznego, stąd nie ponosił kosztów leczenia. Korzystał z wsparcia psychologicznego. Występujące zakłócenie czynności psychicznych utrudniały codzienne funkcjonowanie, ale z tego tytułu nie wymagał opieki osób drugich. Rokowanie na przyszłość pomyślne.

Stawka pełnej odpłatności za usługi opiekuńcze w dni powszednie (od poniedziałku do piątku), soboty, niedziele i święta wynosi:

- od 25 marca 2021 roku do 10 stycznia 2022 roku – 26 zł na godzinę,

- od 11 stycznia 2022 roku do 31 grudnia 2022 roku – 28 zł na godzinę,

- od 1 stycznia 2023 roku do 31 grudnia 2023 roku – 34 zł na godzinę.

Uchwałą Rady Miejskiej w G. z dnia 10 lutego 2021 roku zmieniono uchwałę Rady Miejskiej w G. z dnia 30 sierpnia 2017 roku ustalają, że cena za jedną godzinę usług opiekuńczych (także w soboty, niedziele i święta) wynosi 26 zł. Powyższa stawka została podwyższona do kwoty 34 zł uchwałą Rady Miejskiej w G. z dnia 6 grudnia 2023 roku.

Powód osiąga wynagrodzenie w kwocie 4200 zł brutto.

Przed wypadkiem oraz po powrocie do pracy po wypadku powód osiągał dochody na poziomie najniższego wynagrodzenia.

Powyższy stan faktyczny Sąd Rejonowy ustalił na podstawie dowodów z dokumentów zawartych w aktach osobowych powoda, dokumentacji złożonej przez strony postępowania, dowodu z zapisu obrazu w postaci nagrań monitoringu, dokumentacji medycznej, jak również w oparciu o zeznania świadków: S. F., S. K., F. E. (1), Z. E., W. O., R. K. oraz przesłuchania stron.

Sąd I instancji nie dał wiary zeznaniom powoda w zakresie w jakim twierdził, że tuż przed wypadkiem, gdy wszedł do magazynu zaczął się rozglądać po odwróceniu. Powyższemu przeczy nagranie z monitoringu załączone do akt sprawy, z którego jasno wynika, że powód ani się nie rozglądał, ani nie odwrócił, aby zobaczyć co się dzieje po przeciwnej stronie do kierunku swojego ruchu.

Sąd Rejonowy odmówił waloru wiarygodności zeznaniom powoda, który twierdził, że w ramach szkolenia szczegółowo „raczej nie było jak poruszać się na magazynie”, albowiem powód następnie wyjaśnił, że nie pamięta, co było wtedy mówione na ten temat. Skoro powód zasłaniał się niepamięcią, to Sąd oparł ustalenia faktyczne w tym zakresie w oparciu o pozostały materiał dowodowy, to jest zaświadczenie o szkoleniu bhp, z którego wyraźnie wynika, że w ramach instruktażu ogólnego były omawiane zasady poruszania się na terenie zakładu pracy oraz podstawowe zasady bezpieczeństwa i higieny pracy związane z transportem zakładowym, jak również zeznania świadka F. E. (1) specjalisty ds. BHP, która wskazała, że powyższe zasady omawia przy każdym szkoleniu BHP.

Za niewiarygodne Sąd uznał zeznania powoda, zgodnie z którymi w chwili zdarzenia Z. E. nie sygnalizował możliwości zderzenia, nie wydawał żadnego głosu. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wykazał jednak, że Z. E. sygnalizował możliwość zdarzenia zarówno poprzez podniesienie ręki jak i poprzez krzyknięcie słowa „uważaj”. W pierwszej kolejności wskazać należy, że podniesiona ręka przez Z. E. jest wyraźnie widoczna na nagraniu z wypadku; nadto warto odnotować, że powód sam przyznał, że nie patrzył się na Z. E., zatem trudno uznać, że może stawiać tezy czy świadek coś pokazywał czy też nie. Dodatkowo – choć sam Z. E. w czasie przesłuchania przed sądem przyznał, że nie pamięta dokładnie czy coś krzyknął, choć nie wykluczył, że mógł to zrobić – to powyższa czynność wprost wynikała z wyjaśnień świadka złożonych przed komisją powypadkową (k. 100), kiedy to świadek z pewnością lepiej i dokładnie pamiętał przebieg zdarzenia. Dodatkowo powyższe potwierdził przed sądem świadek R. K. zeznając, że słyszał pana Z., który krzyczał „uważaj”. I choć z zeznań świadka wynikało, że nie wie do kogo dokładnie były kierowane te słowa, to

[…]